Ayer empecé el dÃa en el fisioterapeuta porque tengo un problemilla con un hombro. Después hice unas declaraciones sobre las dos lÃneas del minibús eléctrico en la Plaza de Galicia. A continuación estuvimos pateando Pontevedra, por GarcÃa Camba y su entorno. Comà con mis colaboradores en el Restaurante Santa Clara, en la calle del mismo nombre. Por cierto, es un sitio que os recomiendo.
Por la tarde hicimos un recorrido por la parroquia de Cerponzóns, donde a las 21 horas dimos un mitin. Mis compañeros y yo nos quedamos encantados, porque los vecinos estuvieron muy participativos y nos hicieron muchas preguntas.
Aquà tenéis un vÃdeo que me grabaron a media tarde, en Vilar (Pontesampaio).
A semana pasada xa falei do servizo de transporte, a demanda que queremos poñer en marcha no rural en colaboración cos taxistas. Creo que vai ser moi útil para resolver a carencia de transporte nas zonas máis illadas. Pontevedra ten un termo municipal moi amplo, 120 km², que vai dende a rÃa de Vigo en Pontesampaio ata Campañó que linda con Poio. É, polo tanto, un reto e á vez unha oportunidade resolver as necesidades das 15 parroquias. O PP cumprirá o compromiso co rural e, neste sentido, quero deixar moi claro que non haberá praza de Galicia nin bulevar do Lérez sen antes ter asegurado os servizos básicos de todos os pontevedreses.
Algo semellante pasa cos barrios, non terá ningún sentido seguir investindo no centro da cidade, mentres lugares como Mollavao, Estribela ou Monte Porreiro, por poñer só algúns exemplos, sigan tendo os espazos públicos deteriorados, cando non abandonados. En resumo, o primeiro é o primeiro e despois haberá tempo de sobra en 8 anos para acometer proxectos máis ambiciosos. Por certo, que nos comentarios destes dÃas non falei nin do bulevar do Lérez nin do hospital de Monte Carrasco, porque son proxectos que xa en anteriores ocasións comentei. Pero se algún de vós quere algunha aclaración sobre eles só ten que preguntar. De momento déixovos algunhas imaxes sobre estes proxectos.
Nas 15 parroquias do rural vive case o 30% dos pontevedreses. O Concello ten unha débeda con eles: dotalos de servizos básicos como o saneamento, auga, iluminación e mellora de pistas e accesos. Nós xa nos comprometemos hai 4 anos a resolver estas carencias, polo tanto mantemos ese compromiso, que outros en 12 anos non foron capaces de cumprir. Unha vez resoltos os servizos básicos poderemos acometer iniciativas máis ambiciosas, como a construción de 4 edificios de servizos.
O obxectivo é achegar a administración aos veciños do rural. O edificio que propoñemos inclúe 4 servizos distintos. Unha enfermerÃa de proximidade que evitará moitos desprazamentos a urxencias ou centros de saúde para atencións tan habituais como tomar a tensión, dar uns puntos de sutura ou molestias menores. Unha garderÃa por horas para que os pais que teñan que facer xestións poidan deixar os seus fillos nun sitio de plena confianza. Unha unidade administrativa na que haberá un funcionario para atender calquera xestión relacionada co Concello e tamén un policÃa local, que en momentos puntuais sairá fóra para atender necesidades na zona. E, por último, unha unidade social na que o persoal de servizos sociais poida dar un servizo de maior proximidade.
O edificio tamén contará cunha sala de espera, unha zona .com e aseos. Serán edificios perfectamente integrados na paisaxe, que contarán con paneis solares e captación de enerxÃa xeotérmica, que é a que se obtén da terra. Algunhas persoas pregúntanme polo emprazamento destes edificios. Está por decidir, pero a idea é que haxa un por cada 5.500 veciños aproximadamente. En principio, un irá no lÃmite con Poio e a estrada de Santiago, outro entre esta estrada e a de Ourense, un terceiro entre esta e a de Vigo e o último entre esta estrada e a rÃa de Pontevedra. Mañá falarei do servizo de teletaxi compartido para resolver os problemas de transporte do rural.
Nas 15 parroquias do rural vive case o 30% dos pontevedreses. Cidadáns que tamén merecen unha solución de transporte que levan moito tempo demandando. Propoñémoslles un servizo que consideramos pode ser máis útil para as súas necesidades. Trátase dun servizo de transporte á demanda mediante un teletaxi compartido.
É unha fórmula que demostrou a súa eficacia en zonas con gran dispersión da poboación. Por exemplo, en Asturias e en Castela e León, ou no norte de Europa, onde hai xa moito tempo que funcionan con notable éxito. O primeiro que queremos é chegar a un acordo cos taxistas, de maneira que cando unha persoa do rural necesite baixar á cidade poida solicitar con anticipación un taxi compartido. Esta persoa pagará o equivalente a un billete de autobús. O Concello pagará o resto, en función dunhas tarifas previamente acordadas cos taxistas.
Pero quizais se poño un exemplo concreto se entende mellor. Tomemos como referencia á parroquia de San Andrés de Xeve, que non é nin das máis lonxanas nin das máis próximas. Un taxi entre Pontevedra e esta parroquia custa 9 €. Se se aproveita o mesmo viaxe para levar a 4 persoas, que vivan pola zona ou en puntos intermedios do traxecto, e cada un paga 1,25 €, aportarán 5 € dos 9 € que custa a viaxe. Polo tanto, 4 € serÃa o complemento que lle corresponderÃa ao concello. Pero se este negociou unhas tarifas especiais cos taxistas, porque lles garante unha carga de traballo moi superior á actual, poderÃamos concluÃr que o Concello non terá que aportar máis de 2 € nunha viaxe destas caracterÃsticas.
Se o Concello destina ao servizo de transporte do rural, por exemplo, 150.000 € anuais, iso permitirÃalle facilitar cada ano 75.000 viaxes coma a que acabo de explicar. E como o taxi transportarÃa 4 persoas, na realidade estarÃamos a resolver 300.000 desprazamentos individuais. En resumo, os veciños do rural merecen un servizo de transporte cómodo e eficaz, e cremos que este que propoñemos o será. Ademais é bo para os taxistas, que verán moi incrementada a súa carga de traballo, e tamén máis barato que crear liñas de autobús que serÃan moi custosas para unha demanda tan dispersa.
Ayer os conté una ruta que hice con parte de mi equipo por algunas parroquias. Próximamente seguiremos con estas visitas para continuar charlando con los vecinos y analizar con ellos la realidad del rural pontevedrés, aunque en gran medida ya sé qué es lo que me voy a encontrar. Casi toda la gente con la que hablé el miércoles en San Andrés y Santa MarÃa de Xeve, Verducido, Bora, Marcón, Tomeza, A Canicouva y Pontesampaio me transmitió las mismas inquietudes.
Su principal preocupación es que no tienen saneamiento y, en muchos casos, carecen de abastecimiento de agua, dos servicios básicos que todavÃa son un lujo para ellos. La instalación de saneamiento me preocupa especialmente pero también encontrar siempre las cosas igual (de mal): el listado de pistas sin asfaltar es interminable, el alumbrado público en mal estado, los lavaderos están abandonados, los contenedores no se limpian desde hace meses… Quizás también os ha pasado a vosotros: cada vez me encuentro con más viviendas abandonadas y los jóvenes me dicen que están pensando en marcharse del campo porque ven que su futuro les queda fuera de Pontevedra.
Con unos miembros del equipo en la ruta rural
Ayer pasé un rato con las hermanas Carmen y Aurelia, dos vecinas de Santa MarÃa de Xeve que me encontré mientras hacÃa un recorrido por el rural. Estaban trabajando en las fincas que rodean su casa y, aunque al principio se mostraron reacias a contarme algunos de los problemas que se encuentran en su vida diaria (eso siempre nos ocurre a los polÃticos), después sà me trasladaron sus inquietudes por los destrozos que los jabalÃes y los caballos salvajes causan en sus fincas.
Una de las tierras que trabajan está en un pequeño valle. Desde la carretera se pueden ver perfectamente los daños en las cosechas. Los jabalÃes se acercan cada vez más a las casas, un problema muy serio para las familias que cuidan sus parcelas (por desgracia, quedan ya pocas…). El maÃz no aguanta las acometidas de los animales, que destrozan cientos de plantaciones. Es un tema preocupante, hay que tratar de solucionarlo.
Â
Tomando un café en Xeve con Suso
Carmen y Aurelia también me hablaron de que, hace años, aparecieron varios caballos muertos en la zona. Según me contaron, nadie sabe muy bien qué pasó con ellos. En la misma parroquia, a solo unos metros, una mujer me enseñó los restos de una quijada de uno de aquellos animales; fue curioso… El caso es que me encantó compartir un rato de mi tiempo con esa señora, Olga; y también con Suso, con quien tomé un café en un bar… Y con todos los vecinos que me encontré en la ruta que planificamos por las parroquias de San Andrés y Santa MarÃa de Xeve, Verducido, Bora, Marcón, Tomeza, A Canicouva y Pontesampaio, incluidos los que se mostraron crÃticos… En las próximas semanas seguiré caminando por el rural y los barrios. Porque me gusta y porque no soy un hombre de oficina.
Â
La decisión de la Administración de Infraestructuras Ferroviarias (Adif), de cambiar sobre la marcha y sin previo aviso el puente que se está construyendo en A Condesa, entre Salcedo y Tomeza, con motivo de las obras del AVE conllevará importantes problemas para estas dos parroquias.
Ayer por la mañana estuve en Salcedo. Los vecinos me contaron que recurrieron al Concello ante los cambios (de los que nadie les informó, repito) en la obra con respecto a las previsiones iniciales. No saben por qué se modificó la actuación prevista, suponemos que será para ahorrar costes; pero lo barato sale caro y en lugar de hacer un puente con buenos accesos, Adif está haciendo una chapuza.
¿Qué respuesta tuvieron los vecinos de los señores Mosquera y Valcárcel? La de siempre, esa a lo que el bipartito pontevedrés nos tiene más que acostumbrados: pasarse la pelota de uno a otro. Mientras tanto, el tiempo transcurre y los ciudadanos ven como el gobierno no responde a sus intereses. Puedo garantizaros que, ante esta situación, nosotros ya habrÃamos asumido la responsabilidad de encontrar una solución, pero el BNG y el PSOE siempre prefieren buscar culpables fuera de casa.
El puente de A Condesa tendrá una función muy importante para la zona. Permitirá a los vecinos de Tomeza, por ejemplo, llegar a la N-550, pero su enlace con la carretera de Vigo debe estar a la altura de las necesidades actuales. Por eso ayer le exigà a Lores que atienda las demandas de los vecinos en lugar de mirar para otro lado.